W poprzednim artykule zaczęliśmy od krótkiej charakterystyki pluskwiaków, od tarczówek i rodziny puklicowatych. Tym razem – ziemikowate (Cydnidae), nieduża rodzina pluskwiaków zaliczana do tarczówek. Liczy sobie około 750 gatunków na świecie, w Polsce znanych jest około 13 gatunków.

 

Ziemikowate są dosyć małe, ich ciała są zaokrąglone, zazwyczaj przybierają barwę brunatną lub nieco ciemniejszą. Charakterystyczne jest to, że ciało tych owadów silnie połyskuje. Wiele z nich spotkać można blisko ziemi, a także pod nią – wśród korzeni roślin. Ziemikowate są roślinożercami, wysysają soki z liści, łodyg oraz nasion. Jak już wspominaliśmy, grupa tych owadów jest nieliczna, a w Polsce nie mają większego znaczenia gospodarczego.

Do najbardziej znanych gatunków ziemikowatych zaliczamy siedliszka dwubarwnego (Tritomegas bicolor). To typowo wiosenny owad – zimuje jako osobnik dorosły zagrzebany w ściółce. Ciepłe dni wiosny sprawiają, że chętnie wychodzi z ukrycia i łapie pierwsze promienie słońca. Oprócz tego, że się wygrzewa to zaczyna również żerować pośród roślin. To, co go najbardziej przyciąga to jasnoty i inne spokrewnione z nimi rośliny. Jeśli chodzi o wygląd siedliszka, to jest on bardzo charakterystyczny – okrągły kształt, ciemne i błyszczące ubarwienie ciała. Na jego półpokrywach i przedpleczu znajdują się kremowo białe plamki. Mierzy od 5 do 7 mm długości.